Αυτή είναι η πιο παλιά φωτογραφία των Σερβίων που διαθέτουμε ως σήμερα. Φωτογράφος είναι ο Spiridon Gopcevi· έτος δημοσίευσης 1889 στη Βιέννη· έτος φωτογράφησης μάλλον το 1884-86. Πρόκειται για την κεντρική οδό των Σερβίων που λόγω των θλιβερών γεγονότων την ημέρα της απελευθέρωσης, 10 Οκτωβρίου 1912, ονομάστηκε 117 Εθνομαρτύρων, προς τιμή των αδικοχαμένων χριστιανών από τους οπλισμένους μουσουλμάνους. Η λήψη έχει γίνει από τη θέση της σημερινής οικίας Βαγγέλη Παπαδόπουλου (Λιάκου). Αριστερά διακρίνουμε το τηλεγραφείο και στο βάθος το τεράστιο Οθωμανικό Διοικητήριο (Σεράι ) του Σαντζακίου – Νομού Σερβίων των 38 (!) αιθουσών· εκεί κατασκευάσθηκε σήμερα το Πολιτιστικό Κέντρο Σερβίων
Μάλλον έτυχε η ημέρα κάποιας γιορτής, αφού μπροστά βλέπουμε τρεις Οθωμανούς αστυφύλακες και στο βάθος μια πομπή. Το Σαντζάκι αυτό περιελάμβανε α) τους μετέπειτα νομούς Κοζάνης, Γρεβενών και β) τις μετέπειτα επαρχίες Ελασσόνας και Κατερίνης με διοικητική έδρα τα Σέρβια από το 1881 ως το 1913. Η Κατερίνη είχε αποσπασθεί λίγο μετά το 1881. Εντύπωση προκαλούν τα καλοφτιαγμένα ρείθρα (αυλάκια κατά μήκος του δρόμου) και τα πεζοδρόμια. Το Διοικητήριο έγινε το μεγάλο Ορφανοτροφείο Δυτικής Μακεδονίας μετά το 1925, ενώ περί τις 25 Οκτωβρίου 1944 ανατινάχθηκε από τους NAZI Γερμανούς. Από το δομικό του υλικό κατασκευάσθηκε μεταπολεμικά ως το 1948 το εξατάξιο 1ο Δημοτικό Σχολείο Σερβίων. Παρακαλώ, μοιράστε αυτή τη φωτογραφία, για να την έχουν όλοι οι δημότες μας.
του Νίκου Μπουκουβάλα
Ο Νίκος Μπουκουβάλας είναι καθηγητής Φυσικής και Χημείας.
Πιθανότατα να είναι η πιο όμορφη γέφυρα της Ελλάδας. Σίγουρα πάντως είναι εντυπωσιακή
Ο λόγος για τη γέφυρα της Νεράιδας, στα Σέρβια Κοζάνης, μία από τις μακρύτερες της χώρας, που διασχίζει την τεχνητή λίμνη Πολυφύτου, στον Αλιάκμονα.
Τα λόγια περιττά ακόμα και η εικόνα από ψηλά δεν μπορεί να αποτυπώσει τη μοναδικότητα του τοπίου στο σύνολο του, αναφέρει το Up Drones, το οποίο κατέγραψε σε βίντεο το εντυπωσιακό οικοδόμημα από ψηλά.
Λίγα λόγια για τη Γέφυρα της Νεράιδας
Η υψηλή γέφυρα των Σερβίων, ή αλλιώς η γέφυρα της Νεράϊδας, είναι μία από τις μακρύτερες γέφυρες της Ελλάδας. Έχει μήκος 1.372 μέτρα και ύψος 55 μέτρα από τα νερά της λίμνης Πολυφύτου.
Ουσιαστικά, πρόκειται για δύο γέφυρες που ενώνονται. Είναι η Υψηλή Γέφυρα Σερβίων και η γέφυρα του Ρυμνίου, μικρότερη σε μήκος, που φτάνει τα 615 μέτρα.
Η γέφυρα της Νεράιδας, όπως την αποκαλούν, λόγω του οικισμού που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της λίμνης, είναι το πιο εντυπωσιακό τμήμα της Εθνικής Οδού Κοζάνης- Λάρισας. Τα έργα της κατασκευής ξεκίνησαν το 1972 και η γέφυρα εγκαινιάστηκε το 1976, όταν δημιουργήθηκε η τεχνητή λίμνη Πολυφύτου στον ποταμό Αλιάκμονα.
Σύμφωνα με το θρύλο η ονομασία του χωριού προέρχεται από τις Νεράιδες που εμφανίζονταν στους πρώτους πρόσφυγες της περιοχής που ήρθαν από την Σεβάστεια του Πόντου. Τα ξωτικά της λαϊκής φαντασίας διέσχιζαν το λοφίσκο έξω από το παλαιό χωριό και παρουσιάζονταν μόλις γινόταν η δύση του ηλίου.
Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, όταν οι νέοι του χωριού περνούσαν την γέφυρα, οι Νεράιδες του ποταμού τους προέτρεπαν να πέσουν μέσα στα νερά και να τις συναντήσουν. Αυτό εξάλλου λέει και η παράδοση για τις πανέμορφες «νηρηίδες» της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας που απήγαγαν εκείνους που ερωτεύονταν.
Την ονομασία του χωριού την έδωσε ο Δεσπότης Σερβίων – Κοζάνης Μακαριστός Ιωακείμ, που όταν είδε τα πολλά νερά που ανάβλυζαν στην όχθη του ποταμού, ενθουσιάστηκε και πρότεινε στους κατοίκους από Νέα Ηράκλεια να μετονομασθεί σε ΝΕΡΑΪΔΑ.
Στα νερά της έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 17 είδη ψαριών του γλυκού νερού. Έχει αναδειχθεί σε σημαντικό τόπο για την ορνιθοπανίδα της, αφού έχουν καταγραφεί 128 είδη πουλιών. Η περιοχή της λίμνης είναι φιλόξενη, καθώς μεταναστευτικά είδη ζώων βρίσκουν το χειμερινό τους καταφύγιο.
Στο βόρειο άκρο της λίμνης χτίστηκε ο νέςο οικισμός της Νεράιδας, με εκπληκτική θέα στη γέφυρα και τη λίμνη. Αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα τουριστικά σημεία του Νομού Κοζάνης. Το πάρκο της Νεράιδας έγινε διάσημο και από τα ερωτευμένα ζευγάρια που προτιμούν να φωτογραφίζονται με το φόντο τη Γέφυρα, τη λίμνη και το μαγευτικό φεγγάρι που ξεπροβάλλει από την κορυφογραμμή των Πιερίων.
Με σύμμαχο τον καλό καιρό, εκδρομικό γκρουπ με μέλη του Συλλόγου Φίλων του Μουσείου Μπενάκη από την Αθήνα, επισκέφτηκε την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2018 το γεωπάρκο των Μπουχαριών στο Μικρόβαλτο των Καμβουνίων του Δήμου Σερβίων – Βελβεντού, αποκομίζοντας ιδιαίτερα θετικές εντυπώσεις από τους γεωλογικούς σχηματισμούς και γενικότερα από το μαγευτικό φθινοπωρινό φυσικό περιβάλλον της περιοχής.
ΥΓ. Και με τις γνωστές βασικές …παρατηρήσεις τους! (ελλιπής σήμανση προς την περιοχή, κακή κατάσταση των περιπατητικών διαδρόμων -ξεκολλημένες πλάκες στα σκαλοπάτια, ετοιμόρροπα ξύλινα κάγκελα-, μη λειτουργία WC).
Τα λέμε …έτσι για να τα λέμε, για πολλοστή φορά… Μήπως ακούει και κανείς;